De laatste halte

Ik zag je bij de halte staan je keek me zo indringend aan en in jouw oog zag ik een traan. Ik kende jou helemaal niet maar ik voelde jouw verdriet en hoewel ik je dus niet kende peilde ik onmiskenbaar jouw ellende Je...

Eenzaamheid

De dag staat voor je als een muur, de klok tikt langzaam, uur na uur. Je gaat de vogels kruimels geven. Die stoel voor ‘t raam, dat is je leven. Een haan die op het tuinpad kraait. Blij dat een buurkind naar je zwaait. Je...

Druk, druk, druk.

In ons drukke bestaan. heeft men geen tijd meer om naar eenzame mensen te gaan. Ze zeggen dat je de oude dag als de ‘Gouden leeftijd’ beschouwen mag. Maar wat is er soms een stil verdriet dat men soms dagen niemand ziet. Vaak zien we de leegte niet, lopen we ze...

Alleen

Soms, als ik alleen ben in de auto, als het niemand anders stoort. Fluister ik zachtjes: ‘ik mis je’. In de hoop dat zij het hoort. Of ‘s avonds in het donker, speelt mijn hoofd een heel wreed spel. Draait het een film af van...

de dagen

de dagen lijken te lengen nu de winter komt in het vroege donker zwijgt de avond stil de afwas, een bord, een mok, is gedaan ik praat tegen de kat, een vriendschap zonder wederkeer, liever wil hij op muizenjacht gaan de dagen lijken leeg...

Eenzaamheid toegedicht

Eenzaamheid toegeDICHT. Neen niet dicht - maak open open je hart. Kijk naar de bloem die bloeit verwonder je naar de vogel die fluit verwonder je naar de boom die wuift verwonder je. Zie ook die uitgestoken hand en verwonder je pak die hand...

Eenzaamheid en de tijd

Eenzaamheid is de deken die me omhuld. De tijd is een monster, onverbiddelijk en koud. Maar ook is de tijd een wonder. Geeft zilver doorweven met goud. Soms is de tijd als de maan die alles verzacht, waarop door eenzame mensen wordt gewacht. Didy Knaken ...

Eenzaamheid

Je wordt ouder, je kinderen zijn uit huis. Je wederhelft is heen gegaan. Je zit alleen maar thuis. De dagen duren lang, weinig meer omhanden. Turend achter ‘t vensterglas, ‘t gemis van innige banden. Je kinderen hebben vaak geen tijd. Hun knollen zijn voortdurend op…...

Je moet eerst vallen om weer op te kunnen staan

Gedichten uit het leven van Harold Botter. Soms vormt het dichten een uitlaatklep om dingen waar je als mens mee worstelt op schrift te stellen. Vaak probeert een dichter ook iets van zijn levensvisie aan anderen toe te vertrouwen. De gedichten van ‘mijn hand’ zijn...