Persoonlijke verhalen en gedichten uit Twenterand

Iedereen voelt zich wel eens eenzaam, het hoort bij het leven. Door je verhaal te delen, het van een ander te lezen, merk je dat je niet alleen staat.
Veel Twenteranders schrijven persoonlijke verhalen en/of gedichten die ze met jou willen delen. Heel persoonlijk, vanuit eigen ervaringen.
Hieronder een overzicht van de ingezonden verhalen en gedichten.
  • De laatste halte

    Ik zag je bij de halte staan je keek me zo indringend aan en in jouw oog zag ik een traan. Ik kende jou helemaal niet maar ik voelde jouw verdriet en ...

    Lees verder
  • Eenzaamheid

    De dag staat voor je als een muur, de klok tikt langzaam, uur na uur. Je gaat de vogels kruimels geven. Die stoel voor ‘t raam, dat is je leven. Een...

    Lees verder
  • Druk, druk, druk.

    In ons drukke bestaan. heeft men geen tijd meer om naar eenzame mensen te gaan. Ze zeggen dat je de oude dag als de ‘Gouden leeftijd’ beschouwen m...

    Lees verder
  • Alleen

    Soms, als ik alleen ben in de auto, als het niemand anders stoort. Fluister ik zachtjes: ‘ik mis je’. In de hoop dat zij het hoort. Of ‘s avonds...

    Lees verder
  • de dagen

    de dagen lijken te lengen nu de winter komt in het vroege donker zwijgt de avond stil de afwas, een bord, een mok, is gedaan ik praat tegen de kat, ee...

    Lees verder
  • Eenzaamheid toegedicht

    Eenzaamheid toegeDICHT. Neen niet dicht – maak open open je hart. Kijk naar de bloem die bloeit verwonder je naar de vogel die fluit verwonder j...

    Lees verder
  • Eenzaamheid en de tijd

    Eenzaamheid is de deken die me omhuld. De tijd is een monster, onverbiddelijk en koud. Maar ook is de tijd een wonder. Geeft zilver doorweven met goud...

    Lees verder
  • Eenzaamheid

    Je wordt ouder, je kinderen zijn uit huis. Je wederhelft is heen gegaan. Je zit alleen maar thuis. De dagen duren lang, weinig meer omhanden. Turend a...

    Lees verder
  • Van verdriet en van vertroosting

    Het hoogste lied dat ik zo stil in mij bezing is een gekoesterde intense herinnering. Ik wijd in wakkere woelende eenzame nachten aan jou nog mijn mee...

    Lees verder
  • Je moet eerst vallen om weer op te kunnen staan

    Gedichten uit het leven van Harold Botter. Soms vormt het dichten een uitlaatklep om dingen waar je als mens mee worstelt op schrift te stellen. Vaak ...

    Lees verder
  • Ouderdom is taalkundig krom – maar in ‘t plat is’t wel wat

    Wat mij in hoge mate stoort is dat ene onmogelijke woord dat zoveel tegenstrijdigheid in zich heeft voor een ouder die daarin zijn gevoel beleeft. Dat...

    Lees verder
  • Tsja doen? Zwaaien en Paaien.

    Dit verhaaltje gaat niet over hem. Maar over zijn moeder. Indirect, nee, heel direct toch over hem. En haar gevoel over zijn kwetsbaarheid in deze sam...

    Lees verder